پارسا و مهرسا

چند وقتي ميشه كه ديگه فقط از اسم ها استفاده نميكنم بلكه زبان فارسي من پيشرفت چشمگيري داشته و به قسمت فعل رسيدم بيا    ،    بويو:برو     ،  خور :بخورم يا خورده شده يا يك نفر ديگه خورده (چون هنوز فاعل را ياد نگرفتم همچين مشكلاتي پيش مياد) ،پاشو ، تمو شد    تمام شد (تنها فعل دو سيلابي) ترس   ترسيدم (خدايي هنوز مامانم مونده من معني ترس رو از كجا فهميدم كه حالا فعلش رو بلد شدم) و كلماتي كه من بطور خيلي جالبي اشتباه ميگم عبق  عقب  ، تبسيح     تسبيح    ،و يكي از كلماتي كه امروز گفتم و همه كلي خرسند شدند تبرچه بود كه يع...

در پایان ١٨ ماهگی ١٦ دندان روی لثه های من به چشم میخورد بماند که بعضی از این دندانها برای روییشان چه به روزگار من در اوردند اینجا همه ١٦ دندان را دارم اما خب نمیشه که همشون تو عکس بیافتند برای مشاهده کامل همشون یک OPG از دندانهام میگیرم! اما کمی قبلترش فقط 12 تا دندان داشتم کمی قبلترش هم 10تا قبلتر قبلش هم 8 تا قبل قبلش هم 6 تا خیلی قبلها 4تا در روزگاران دور 2تا برای اینکه مطمئن باشید اون موقعها فقط 2 تا دندان داشتم یک عکس دیگه هم میگذارم و انگاریک روزهایی که من اصلا یادم نمیاد و فقط تو عکسها و گفته های اطرافیان معلومه من هیچ دندونی نداشتم ! عکسهای زیادی هم از اون دوران موجود است ...

با لباس مخصوص هم میشه به استقبال خواب رفت معلوم نیست،آخه خجالت میکشم با لباس خواب بیام جلوی دوربین،این چی پیداست؟  خیلی دارم خجالت میکشم کافی نیست؟ یعنی واقعا اشکال نداره ؟ پس دور هم کمی بخندیم! مامانم گفت با این لباس باید بخوابی ،خنده چیه؟ در اینجا از مامان جون مهربونم تشکر میکنم که قبل از اینکه من بدنیا بیام این لباس را برای من دوختند و انگار میدونستند که چقدر به من میاد! ...

سوالی که من برای پدر و مادرم ایجاد کردم: ددر کجاست؟ هر وقت سوار ماشین میشیم که بریم بیرون من میگم ددر! این یعنی که مسیر  ددر نیست،مهم مقصد است! محیطهای بسته مثل رستوران که اصلا نمیتوانند جواب سوال باشند چون واقعا خسته کننده هستند وبه خاطر همین من این شکلی میشم کمی عصبانی! اما جواب سوال میتونه این گزینه ها باشه: فضای بیرون رستوران،پارک و تمام جاهایی که من بتوانم بدوم و هرکاری که دوست دارم را انجام دهم تقریبا همین جاها میتونه ددر باشه پاشم برم که ممکن فرصت از دست بره! با من کاری داشتید،من که به گلها دست نزدم! باشد که بیشتر از این به ددر برویم ،به امید آن روزها ...

و من ١٩ ماهم تموم شد بدون واکسن ،بدون اندازه گیری قد و وزن در مطب دکتر و بدون خیلی چیزهای دیگه که برای نی نی ها باید رعایت بشه آخه من خیلی بزرگ شدم دیگه به راحتی منظورم را به کمک حرف واشاره به همه میتونم بفهمونم و گاهی اوقات هم مامانم میشه مترجمم در این ماه نشان دادم که کله پاجه خور خوبی هم میتوانم باشم کمی ترسو شدم نسبت به وقتی که کوچکتر بودم شاید کمی محتاطتر اسم تمام افرادی رو که زیاد میبینمشون رو هم بلدم خاله   فا            عمو        عم            عمه  عمه  ...

وقتی اشپز میشوم وقتی حسابدار میشوم وقتی صندوقدار میشوم وقتی توپ دار میشوم وقتی مامان دستم را گرفته و من دست بابا را گرفتم ...

در پارک من بیشتر از هر چیز به وسایل آمادگ جسمانی علاقه نشان میدهم آخه خیلی به سلامت بدنم اهمیت میدهم ...

خیلی وقته که موقع خواب مامان اول برام قصه میگه بعد لالایی میخونه بین تمام قصه هایی که مامان تعریف میکنه من فقط از یک قصه که فکر کنم مامان خودش ساخته خیلی خوشم میاد ،قصه ایی که یک پسره میخواد با اسبش بره تو جنگل که آقا شیره میاد سر راهش.... تا مامان میگه قصه بگم،من میگم شیر،ابس ،گوشت و تقریبا تمام کلماتی که مامان تو قصه ازشون استفاده میکنه رو ردیف میکنم و مامان مجبوره هرشب قصه ای شیر و ابس را برام بگه و بعد لالایی بخونه این قصه خیلی جذابه بخصوصه که پسره سوار ابس میشه و میره تو جنگل فکر کنم اینطوری ،البته بیشتر به جلو دقت میکنه تا پشت سرش   ...

انقدر بزرگ شدم که در پارک خودم از سر سره بالا میرم کمی از پله ه بالا پایین میرم ،ژست میگیرم اطراف را زیر نظر میگیرم اما هر چی مامانم خواهش میکنه از سرسره پایین نمیام ،چه کاریه همون بالا هستیم دیگه هوا هم خوبه! ...

خب منم مثل مامانم به خوراکیهای شیرین بخصوص کیک و شیرینی خامه ای و همچنین بستنی دبل چاکلت علاقه خاصی دارم و گاهی اوقات این علاقه من گاهی تا حدی هست که مجبورم سهم مامانم را هم بگیرم ...